Nie miała baba kłopotu...

To się zapisała na SAL świąteczny :)



Zasadniczo bieżnik robimy. No chyba, że co inszego się urodzi po drodze ;)

Kanwa czerwona, nici białe. Zamiaruję poczynić bieżnik na stół. Rzecz o tyle ciekawa, że jeszcze tego stołu nie mam. Będzie w przyszłym roku :)
Bieżnik nie zając, może nie ucieknie.

Innymi słowy ten bieżnik jest mi niesamowicie potrzebny ;)
Ale czy w życiu musimy mieć tylko te rzeczy, które są do niego koniecznie niezbędne?
Czyż to nie te niepotrzebne czynią nasz świat piękniejszym?

Pomieszanie z poplątaniem :)

U Was już klimaty świąteczne, a ja... zapragnęłam wydziergać dywanik łazienkowy :) Jakoś klimaty świąteczne jeszcze mnie nie biorą. Zresztą własnie taka jestem fiu bzdziu. Nie wiadomo kiedy i co mi "wiunie" w danej chwili. I tak na ten przyklad szał na ozdoby swiąteczne napadł mnie... w wakacje. Wtedy to postanowiłam, że na mojej choince w tym roku zakwitną róże...

Wtedy też powstała zimowa zamotka...

I coś co kiedyś będzie całkiem niecodziennym łańcuchem choinkowym, ale póki co nie jest skończone i "robi" za zamotkę:

Podczas wakacyjnej podroży do Stolicy powstał szalik...

Również w wakacje na Kiermaszu Rękodzieła w Krakowie nabyłam frywolitkowe cudeńka od pani Eugenii Wieczorek. Co to jest za wspaniała kobieta! Każdego kto tylko chciał uczyła frywolitki. Tak wspaniale się rozmawiało, że trudno było odejść od Jej stoiska!

Po powrocie z owego Kiermaszu gnana tęsknotą za pania Eugenią
i niebywałą chęcia frywolenia popełniłam wiekopomne "dzieuo":

Niestety gołym okiem widać, że jeszcze długa przede mną... ehh...

Ale! Gdy pierwszy raz w życiu dziergałam ten element to zeszło mi dwa dni! Teraz - dwie godziny... Jak nic idzie ku lepszemu ;)

Idę kończyć chodnik łazienkowy :)

Pozdroofka!

P.S. WITAM DWIE NOWE OBSERWATORKI!

Post fotograficzny

Wiem, były dawno. Niestety ostatnio mam spore opóźnienia we wszystkim ;)

Targi Książki w Krakowie! KOCHAM! KOCHAM! KOCHAM!
I zawsze staram sie być choćby nie wiem co. Jest to o tyle dziwne, że na codzień bliżej mi mentalnie do pustelnictwa, a tam... Zresztą sami popatrzcie:

Zaiste jest to ostatnie miejsce, w którym miłośnik ciszy i spokoju mógłby oczekiwać odpoczynku. Ja jednak tam ładuję akumulatory na caly rok. Kocham atmosferę Targów i kocham fakt, że nawet jak się z nikim znajomym wcześniej nie umówię, to tam spotykam tabuny bliższych lub dalszych znajomych Królika ;)
Z racji bardzo ciężkich warunków, zdjęcia zrobione przeze mnie są bardzo spontaniczne i nie tknięte photoshopem! Popatrzcie sobie jak to jest naprawdę ;)

Ten pan był zdecydowaną gwiazdą Targów...

A ta pani jest w rzeczywistości piękniejsza niż w telewizji. Co za klasa!

Natomiast ta pani... potrzebuje dużo...nowoczesnej techniki komputerowej ;)

Ten w rzeczywistości jest dużo chudszy niż na zdjęciach i w telewizji:

Tych panów uwielbiam!

Ojciec Leon Knabit

Janusz Majewski

I pamiątkowe zdjęcie z panią Małgorzatą Gutowską-Adamczyk ;) Kocham jej książki!

Było też parę gości zza granicy, m. in. Joanthan Carroll

i podpisany na zdjęciu:

Jego książek nie znam, ale... hmmm.. poszukam ;) Pan ciasteczko!

Popularni pisarze dziecięcy:

Grzegorz Kasdepke

Rafał Kosik

A tego znacie?

No i na koniec kocio

i hand made'owo

Kazdego roku robie tam jakis miliard zdjęć! W tym niwiele bo wysiadły mi baterie. Oczywiście wzięłam jedną zastępczą... JEDNĄ! Pogratulować intelektu...

Zdobyczy mam dużo w tym dwie z autografem: Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk i Janusza Majewskiego. Jestem wielbicielką "Siedliska" ;)

To by było na tyle.
Następny post bedzie dziergaczy. Obiecuję!

HAED cz. 3 i zegarek

Krucho u mnie z czasem na dzierganie. Pochłonęły mnie praca i książki ;)

Niemniej coś tam przybywa:

Znudził mnie jednak potwornie więc tymczasowo wzbogaci UFOki...

Zdobyłam brakującą włóczkę do pledu i dziergam dopadkami. Niedługo jednak skończy się lila i znowu bedzie przestój.

Co zatem się dzierga?
Rzeczy praktyczne. Zero sztuki. Proza życia, czyli tzw "siera żyzn'".

Zegarek.
Wypatrzyłam go w szmateksie i bardzo mi się spodobał. Niestety nie dzialał. W naiwności swojej myslałam, że to tylko bateria...
Kupiłam ( 14 zł- nie był taki tani), zaniosłam do zegarmistrza i tu pierwszy zonk. Naprawa kosztowała 36 zł! Do tego pan skomentował negatywnie wygląd i moje z nim plany.
Podliczyłam. Zmięłłam w ustach parę 'ciepłych' słów i zostawiłam do naprawy.
Odebrałam. Przyniosłam do domu i... rozsypała się bransoletka!
Szlag mnie trafił i na jakiś tydzień zegarek trafił do szuflady a ja chodziłam koło niej jak osa.
Po tymże czasie stwierdziłam (ze zdziwieniem), że ja jestem(przecież) osobą dziergającą! Oprawić go w obrazek po prawdzie nie oprawiłam, ale postanowiłam, że więcej ani złotowki w dziada nie zainwestuję!
Pogrzebałam w przydasiach i stworzyłam potwora:

Wykorzystałam zapięcie z poprzedniej:

I wyszedł model bezpieczny dla alergików ;)

Może ja nigdy prochu nie wymyślę. Być może też nie stworzę wiekopomnego dzieła, które będą z podziwem oglądać przyszłe pokolenia ;) ;) ;)
Póki co zegarek robi furorę ;)
Dlaczego?
Bo nikt inny nie ma takiego ;)

Trzeba się cieszyć z małych kroczków ;)

P.S W następnym poście wspomnienia z Targów Książki, na których to miałam absolutnie nic! Ale to kompletnie NIC! A wyszłam lżejsza o... dużo za dużo...
Jak zwykle!

HAED cz. 2

Z kronikarskiego obowiązku pokazuję urobek :)
Tyle udziergałam w drodze do i z Warszawy:

Daleko mam do stolicy.
Całe dwie strony wzoru, który fantastycznie zajmuje umysł gdy myśli źle myślą...

Joanna Chmielewska w Szwajcarii...

Tak zwykła określać kogoś bliskiego kto umarł... Ot wyjechał, i tymczasowo Go nie ma... Tak łatwiej było to znieść...

Była mi bardzo bliska... Zbyt bliska nawet...

Pamietacie jak kiedyś napisałam tu, że dziergałam obrazek, bardzo ważny, ale nie mogłam go pokazać..

To było logo TWCH, czyli Towarzystwa Wszystko Chmielewskie do którego należę. Najwspanialszego Towarzystwa na świecie...

Wiedziałam, że kiedyś nadejdzie dzień w którym go pokażę...

Chciałam, żeby nigdy nie nadszedł...

Wydziergałam go dla Niej i miałam największy zaszczyt wręczyć go Jej osobiście...

To był jeden z najpiękniejszych dni w moim życiu...

Pani Joanno... Do zobaczenia...

Nie jestem dziś w stanie mapisać nic więcej... Wszystko we mnie wyje...

How many more!

HEAD cz. 1

Kobieta zmienną jest, więc nawet jeśli coś jest potwierdzone, zaklepane, wydrukowane, rozrysowane to wcale nie znaczy, że nie można tego zmienić :)
Nie, nie zrezygnowałam z tamtych tak całkowicie. One sobie są i czekają na czas kiedy będę mogła dziergać za dnia. Teraz mam dodyspozycji tylko wieczory i noce, a to tamtym obrazkom nie sprzyja. Nie te oczy niestety
a i SKS w pełnym rozkwicie ;) Zatem trzeba było dopasować HAEDa do swoich możliwości.
Jakie one są?
Takie:

Model: HAEDO001

Plusy: Niezbyt skomplikowany, tylko 2 kolory z czego czarny na stanie w ilości dzikiej więc dokupić trzeba drugi. Wybrałam czerwony z Ariadny nr 1561.
Dziergałam go nawet w PeKaPie :)

Pierwsze 6 stron wzoru już za mną:

Wzór składa się z 30 stron, ale dzierga się go bardzo przyjemnie.
Nie da się też ukryć, że sporo jeszcze przede mną:

450x450 krzyżyków. Kawał ściany zasłoni ;)

Najważniejszy jest jednak niebagatelny fakt, że MAM go gdzie powiesić, bowiem wiele moich obrazków zalega w szafach.

Bardzo przepraszam za niemiłosiermie wymiętoloną kanwę. Na pocieszenie dodam, że w przyszłości będzie wymiętolona jeszcze bardziej. Spowodowane jest to tym, że dziergam go bez tamborka (ani krosna), za to w bardzo dziwnych okolicznościach przyrody :)