Mam wspaniałą dziergającą sąsiadkę, która dzierga je namiętnie. Chodziłam, patrzyłam i...nic.
Poszłam do pasmatneri z kokonkami i... nic. Normalnie "nie ma tematu".
Aż przyszedł trudny dla mnie psychicznie czas, o którym napisałam Wam w poprzednim poście... Do tego nałożyły się moje problemy osobiste i problemy w pracy. Amba zjadła szczęście. Wszędzie tylko gruzy i zgliszcza.
Potrzebowałam czegoś dla totalnego odmóżdżenia, czegoś co zajmie umysł, ręce i nie pozwoli zejść do czeluści piekielnych, a przyznam cholernie blisko byłam... Nie mając kokonków zaczęłam od tego co było w domu:
Przyznam wessało mnie. Działało genialnie. Wzór prosty ale nie monotonny. Powtarzalny co 4 rzędy, nie usypiający. Trzeba myśleć, ale dzierga się bez wzoru bo ten "schodzi z szydełka". Nazywa się "Virus" nie bez powodu...
Na psychikę działa genialnie! Pobiegłam do rzeczonej pasmanteri z kokonkami i kupiłam dwa... Wydziergałam przez Święta.
Po Świętach poleciałam zamówić jeszcze dwa... Tym razem dla siebie, bo te poszły w prezentach.
Podczas spotkań okołoświątecznych dostałam zamówienie na kolejne dwie... Coś czuję, że Virus zastąpi mi Prozac ;) i o to chodziło moi drodzy. Zawsze widziałam głębszy sens w jakimkolwiek DIY i myślę sobie, że zamiast sięgać po psychotropy zacznijmy tworzyć. To działa naprawdę.
W tzw. chuściamym "międzyczasie" skończył się jeden rok ( i dobrze!), a zaczął drugi (oby lepszy!)
Zatem moi drodzy! Pamiętajcie, że macie w swoich dłoniach potężny lek na zło tego świata. Jakiekolwiek hobby. Ludzie bez hobby głupieją (mam tego wokół dowody). Nam to nie grozi ;) Dziergajmy! Malujmy! Twórzmy! A jak nie to...siup na rower i w Polskę :) Albo posprzątajmy ;) Jednym słowem w tym nowym roku ZRÓBMY COŚ! Na zdrowie...
Tego Wam z serca całego życzę...
Ps. Nie mam pojęcia kto jest autorem wzoru. Jest on dostępny w miliardzie plików w grafice google.
