Od tygodnia już u KasiS. Dobra wiem, że początek za miesiąc ;) Taki mały falstarcik nie w tę stronę co potrza ;) Ale chyba lepiej w tą niż w drugą? ;) ;) ;)
Pozdrawiam jesiennym sloneczkiem ;)
niedziela, 3 października 2010
RR - A Dictionary of Homes (1)
Od tygodnia już u KasiS. Dobra wiem, że początek za miesiąc ;) Taki mały falstarcik nie w tę stronę co potrza ;) Ale chyba lepiej w tą niż w drugą? ;) ;) ;)
Pozdrawiam jesiennym sloneczkiem ;)
poniedziałek, 13 września 2010
czwartek, 9 września 2010
Wspomnienia z wakacji cz.2
Przychodzi facet do lekarza, pokazuje mu pamiątke z wakacji i pyta:
- Panie doktorze to krosty czy syfilis?
- Niestety syfilis - odpowiada lekarz
- No własnie, bo skąd u mnie krosty... ;) ;) ;)
Spokojnie, kochani podczytywacze, nie przywiozłam z wakacji choroby ani takiej, ani innej ;) Przywiozlam za to PRZEPIS. Mało tego. Przepis ów wcielilam w życie, sprawdzając organoleptycznie czy zjadliwy. Zjadliwy- w sensie "nadający sie do spożycia". Tyle, ze u mnie kuchenne akrobacje są tak samo prawdopodobne jak i te krosty u ww pana... Potrafię zepsuć każdy przepis i z każdego placka uczynić zakalec bądź deskę do zabijania much.
Chleb stał sie moim, ba, NASZYM, rodzinnym nałogiem, a pieczenie go - moim nowym hobby. Rozdaję go na prawo i lewo po kawalku z przepisem i pieką go już wszyscy w bliższej i dalszej okolicy. Można powiedzieć, ze rozprzestrzenia sie lepiej niz wszy ;) ;) ;)
Daję go i Wam, drodzy moi:
CHLEB
1 kg mąki "Diamant" (typ 405)
1 litr ciepłej wody (kranówka)
kostka drożdży
1 łyżka cukru
1 łyżka soli
1 szkl. otrąb pszennych
1 szkl. płatków owsianych
½ szkl. słonecznika
½ szkl. pestek dyni
½ szkl. siemienia lnianego
Wszystkie sypkie składniki wymieszać w misce. Zrobić zaczyn z drożdży (drożdże, 1 łyżka cukru, 1 łyżka mąki, 1 szkl. wody) Jak zacznie delikatnie rosnąć wlać do miski. Dopełnić resztą wody (3 szkl.) Wymieszać wszystko tak aby nie było grudek mąki. Podzielić na 2 części. Dwie foremki keksówki wysmarować lekko olejem, włożyć masę, wierzch lekko zwilżyć ręką namoczoną w wodzie. Piec 1 godz. w 180 stopniach C. Wkładać do zimnego piekarnika, nie czekając aż wyrośnie.
Alternatywnie można włożyć pojemnik z wodą (do piekarnika) żeby chleb był miękki. Ja nie wkładam, ale po wyjęciu z piekarnika na krotko przykrywam mokrą ścierką (5-10 minut)
Podobno ważne jest, zeby to była mąka Diamant. Nie pytajcie mnie dlaczego, bo to dla mnie zbyt trudne do ogarnięcia. Kupcie ją poprostu ;), albo kombinujcie z inną na własna odpowiedzialnosć ;)
Ja nie mam dwóch keksówek bo do tej pory nie mialam takiej potrzeby. Piekę je w keksowce i małej tortownicy:
Smacznego!
- Panie doktorze to krosty czy syfilis?
- Niestety syfilis - odpowiada lekarz
- No własnie, bo skąd u mnie krosty... ;) ;) ;)
Spokojnie, kochani podczytywacze, nie przywiozłam z wakacji choroby ani takiej, ani innej ;) Przywiozlam za to PRZEPIS. Mało tego. Przepis ów wcielilam w życie, sprawdzając organoleptycznie czy zjadliwy. Zjadliwy- w sensie "nadający sie do spożycia". Tyle, ze u mnie kuchenne akrobacje są tak samo prawdopodobne jak i te krosty u ww pana... Potrafię zepsuć każdy przepis i z każdego placka uczynić zakalec bądź deskę do zabijania much.
Chleb stał sie moim, ba, NASZYM, rodzinnym nałogiem, a pieczenie go - moim nowym hobby. Rozdaję go na prawo i lewo po kawalku z przepisem i pieką go już wszyscy w bliższej i dalszej okolicy. Można powiedzieć, ze rozprzestrzenia sie lepiej niz wszy ;) ;) ;)
Daję go i Wam, drodzy moi:
CHLEB
1 kg mąki "Diamant" (typ 405)
1 litr ciepłej wody (kranówka)
kostka drożdży
1 łyżka cukru
1 łyżka soli
1 szkl. otrąb pszennych
1 szkl. płatków owsianych
½ szkl. słonecznika
½ szkl. pestek dyni
½ szkl. siemienia lnianego
Wszystkie sypkie składniki wymieszać w misce. Zrobić zaczyn z drożdży (drożdże, 1 łyżka cukru, 1 łyżka mąki, 1 szkl. wody) Jak zacznie delikatnie rosnąć wlać do miski. Dopełnić resztą wody (3 szkl.) Wymieszać wszystko tak aby nie było grudek mąki. Podzielić na 2 części. Dwie foremki keksówki wysmarować lekko olejem, włożyć masę, wierzch lekko zwilżyć ręką namoczoną w wodzie. Piec 1 godz. w 180 stopniach C. Wkładać do zimnego piekarnika, nie czekając aż wyrośnie.
Alternatywnie można włożyć pojemnik z wodą (do piekarnika) żeby chleb był miękki. Ja nie wkładam, ale po wyjęciu z piekarnika na krotko przykrywam mokrą ścierką (5-10 minut)
Podobno ważne jest, zeby to była mąka Diamant. Nie pytajcie mnie dlaczego, bo to dla mnie zbyt trudne do ogarnięcia. Kupcie ją poprostu ;), albo kombinujcie z inną na własna odpowiedzialnosć ;)
Ja nie mam dwóch keksówek bo do tej pory nie mialam takiej potrzeby. Piekę je w keksowce i małej tortownicy:
Smacznego!
piątek, 27 sierpnia 2010
Wspomnienia z wakacji
Bardzo Wam dziękuję za wsparcie po odejciu Gryzeldy... To bardzo ważne.
Ten post napisałam zaraz po powrocie z urlopu, jednak złosliwosć aparatu który nie chcial oddac zdjęć i późniejsze wydarzenia spowodowały, że publikuję go dopiero teraz.
Urlop był krótki, jak to urlopy mają w zwyczaju ;) Ile by nie trwał zawsze będzie krotki. Zaplanowany był co do najmniejszego szczegółu ale jak to w życiu bywa… hmm… pogoda popsuła szyki.
Plan był taki: 4 dni Władysławowo, potem Kołobrzeg i Ogrody w Dobrzycy, potem odwiedziny Rodziny w okolicach Świnoujścia.
Władysławowo było strzałem w 10. Pogoda jak drut! Kobiety lubią brąz i kobiety miały brąz, a nawet czerwień i inne odcienie pośrednie ;) Trzeciego dnia wybraliśmy się z mężem rowerami do Helu… jakieś 40 km bo jeszcze kręciliśmy się po okolicy… Okolice przepiękne! Wzdłuż całego Półwyspu Helskiego jest ścieżka rowerowa i jedzie się jak po masełku brzegiem morza! Bajka! Niestety dla kogoś takiego jak ja, mającego siedzący tryb pracy… hmmm… dość powiedzieć, że okolice „okołopupia” … no cóż… Ale warto było ;) Jednak z powrotem wróciliśmy Pekapem nie wiedzieć czemu ;)
Nadmorski Park Krajobrazowy zaliczam na poczet odfajkowanych:
Następnego dnia zachmurzyło się i trochę popadało. Wprowadziłam w życie „Plan B”. Jak pisałam zabrałam ze sobą parę rozgrzebanych haftów. Zatem „Wiosna” Alfonsa Muchy doczekała się backstich’y:
Następnego dnia w planie była teleportacja do Kołobrzegu i dalej do Hortulus w Dobrzycy. W tym momencie diabeł ogonem nasz urlop nakrył!!! Od tego momentu wszystkie plany jeden po drugim brały w łeb! O jaka ja byłam nieszczęśliwa!!!
Otóż zaraz jak wyjechaliśmy z Władysławowa do Gdyni otwarło się niebo i wylało cała wodę jaką w sobie miało… Lało całą drogę z Gdyni do Kołobrzegu. I to lało tak potężnie i wiało tak okrutnie, ze łamało drzewa… Nawet w Wiadomościach o tym mówili. Jasny szlag! Nie tracąc nadziei, z duszą na ramieniu jednak przedostaliśmy się do Dobrzycy. Dostać się tam… no cóż bardzo trudno jest jak się nie ma własnego środka transportu i tylko liczy na publiczny. A liczyć na publiczny musieliśmy, gdyż 2 dni przed wyjazdem jakiś pan oślepiony słońcem wjechał nam w diup.
Dojechaliśmy. Weszliśmy do sklepu zaopatrzyliśmy się w płaszcze przeciwdeszczowe a tu zonk!!! Ogrody zamknięte z powodu zalania!!! Ogród japoński a w zasadzie oczko wystąpiło z brzegów! Jasny szlag!!!
Co ja się naprosiłam tych ludzi :
- biorąc na litość (taki szmat drogi przebyliśmy)
- oraz podstępem (zakupimy u Państwa kalosze w cenie bardzo drastycznej)
- znowu litością (napiszemy oświadczenie, ze wchodzimy na własną odpowiedzialność a jak się utopimy zrezygnujemy z odszkodowania ;) )
Jedyne ustępstwo na jakie poszli to pozwolili obejść naokoło i porobić kilka zdjęć przez szpary w ogrodzeniach… Dali nam także pana anioła stróża, który pilnował, żebyśmy jednak się nie pomylili i nie weszli przez czysty przypadek, no bo przecież nie specjalnie ;) ;) ;)
Opłakane (bardzo dosłownie) efekty tego spaceru widać poniżej :
A mnie, tak samo jak i Wam, pozostaje tylko spacer wirtualny
No chyba, że ktoś poczuł się w jakiś sposób zachęcony i zapragnie pojechać. Trudno powiedzieć czy polecam (buuu!) ale z tendencją na „tak”. Ja w każdym razie kiedyś je zobaczę (cholera jasna!)
Tego samego dnia przedostaliśmy się w okolice Świnoujścia. Następnego dnia pogoda jak drut!!! Holender jasny złośliwy jeden!!! Słoneczko, fakt, że i wiaterek ale jednak NIE padało!!! Podłość (ludzka?) nie zna granic!
Na znak protestu wcielałam w życie drugą część „Planu B”.
„Jesień” Alfonsa Muchy doczekała się backstich’y:
Tym samym wszystkie Cztery Pory Roku czekają na wypranie i oprawców.
Potem pospacerowalismy troszkę po Puszczy Goleniowskiej
Reszta w następnym poście.
Ten post napisałam zaraz po powrocie z urlopu, jednak złosliwosć aparatu który nie chcial oddac zdjęć i późniejsze wydarzenia spowodowały, że publikuję go dopiero teraz.
Urlop był krótki, jak to urlopy mają w zwyczaju ;) Ile by nie trwał zawsze będzie krotki. Zaplanowany był co do najmniejszego szczegółu ale jak to w życiu bywa… hmm… pogoda popsuła szyki.
Plan był taki: 4 dni Władysławowo, potem Kołobrzeg i Ogrody w Dobrzycy, potem odwiedziny Rodziny w okolicach Świnoujścia.
Władysławowo było strzałem w 10. Pogoda jak drut! Kobiety lubią brąz i kobiety miały brąz, a nawet czerwień i inne odcienie pośrednie ;) Trzeciego dnia wybraliśmy się z mężem rowerami do Helu… jakieś 40 km bo jeszcze kręciliśmy się po okolicy… Okolice przepiękne! Wzdłuż całego Półwyspu Helskiego jest ścieżka rowerowa i jedzie się jak po masełku brzegiem morza! Bajka! Niestety dla kogoś takiego jak ja, mającego siedzący tryb pracy… hmmm… dość powiedzieć, że okolice „okołopupia” … no cóż… Ale warto było ;) Jednak z powrotem wróciliśmy Pekapem nie wiedzieć czemu ;)
Nadmorski Park Krajobrazowy zaliczam na poczet odfajkowanych:
Następnego dnia zachmurzyło się i trochę popadało. Wprowadziłam w życie „Plan B”. Jak pisałam zabrałam ze sobą parę rozgrzebanych haftów. Zatem „Wiosna” Alfonsa Muchy doczekała się backstich’y:
Następnego dnia w planie była teleportacja do Kołobrzegu i dalej do Hortulus w Dobrzycy. W tym momencie diabeł ogonem nasz urlop nakrył!!! Od tego momentu wszystkie plany jeden po drugim brały w łeb! O jaka ja byłam nieszczęśliwa!!!
Otóż zaraz jak wyjechaliśmy z Władysławowa do Gdyni otwarło się niebo i wylało cała wodę jaką w sobie miało… Lało całą drogę z Gdyni do Kołobrzegu. I to lało tak potężnie i wiało tak okrutnie, ze łamało drzewa… Nawet w Wiadomościach o tym mówili. Jasny szlag! Nie tracąc nadziei, z duszą na ramieniu jednak przedostaliśmy się do Dobrzycy. Dostać się tam… no cóż bardzo trudno jest jak się nie ma własnego środka transportu i tylko liczy na publiczny. A liczyć na publiczny musieliśmy, gdyż 2 dni przed wyjazdem jakiś pan oślepiony słońcem wjechał nam w diup.
Dojechaliśmy. Weszliśmy do sklepu zaopatrzyliśmy się w płaszcze przeciwdeszczowe a tu zonk!!! Ogrody zamknięte z powodu zalania!!! Ogród japoński a w zasadzie oczko wystąpiło z brzegów! Jasny szlag!!!
Co ja się naprosiłam tych ludzi :
- biorąc na litość (taki szmat drogi przebyliśmy)
- oraz podstępem (zakupimy u Państwa kalosze w cenie bardzo drastycznej)
- znowu litością (napiszemy oświadczenie, ze wchodzimy na własną odpowiedzialność a jak się utopimy zrezygnujemy z odszkodowania ;) )
Jedyne ustępstwo na jakie poszli to pozwolili obejść naokoło i porobić kilka zdjęć przez szpary w ogrodzeniach… Dali nam także pana anioła stróża, który pilnował, żebyśmy jednak się nie pomylili i nie weszli przez czysty przypadek, no bo przecież nie specjalnie ;) ;) ;)
Opłakane (bardzo dosłownie) efekty tego spaceru widać poniżej :
A mnie, tak samo jak i Wam, pozostaje tylko spacer wirtualny
No chyba, że ktoś poczuł się w jakiś sposób zachęcony i zapragnie pojechać. Trudno powiedzieć czy polecam (buuu!) ale z tendencją na „tak”. Ja w każdym razie kiedyś je zobaczę (cholera jasna!)
Tego samego dnia przedostaliśmy się w okolice Świnoujścia. Następnego dnia pogoda jak drut!!! Holender jasny złośliwy jeden!!! Słoneczko, fakt, że i wiaterek ale jednak NIE padało!!! Podłość (ludzka?) nie zna granic!
Na znak protestu wcielałam w życie drugą część „Planu B”.
„Jesień” Alfonsa Muchy doczekała się backstich’y:
Tym samym wszystkie Cztery Pory Roku czekają na wypranie i oprawców.
Potem pospacerowalismy troszkę po Puszczy Goleniowskiej
Reszta w następnym poście.
niedziela, 22 sierpnia 2010
czwartek, 12 sierpnia 2010
wtorek, 10 sierpnia 2010
"Miejsce"
Urlop się skończył jakiś czas temu, ale jakoś nie mogłam się wziąć za pisanie. A pisać jest o czym... Najpierw jednak obiecane „Miejsce”. Znajduje się ono w Warszawie i ciekawa jestem czy Warszawianki będą wiedzieć gdzie dokładnie ono jest ;) Rozwiązanie quizu na końcu posta.
Uwaga, zaczynamy:
Dach garażu:
I pomysl z trawą, który już wykorzystałam w moim prywatnym Kew Gardens ;)
I zjazd dla niepelnosprawnych
Czy już wiecie gdzie to jest???
Jeszcze nie?
No to podpowiem ;)
Myslicie, ze doceniają fakt, ze pracują w tak pięknym miejscu???
Hmm...
W drodze powrotnej już w Krakowie, a dokładniej w Galerii Krakowskiej zakupiłam sobie coś o czym marzyłam od baaardzo długiego czasu! A jest to… kanwa 14 w kolorze surowego lnu!
Kosztowała majątek, ale co tam. Hobby to hobby ;)
Kolor, jak to zwykle z kolorami na zdjęciu bywa, przekłamany.
Uwaga, zaczynamy:
Dach garażu:
I pomysl z trawą, który już wykorzystałam w moim prywatnym Kew Gardens ;)
I zjazd dla niepelnosprawnych
Czy już wiecie gdzie to jest???
Jeszcze nie?
No to podpowiem ;)
Myslicie, ze doceniają fakt, ze pracują w tak pięknym miejscu???
Hmm...
W drodze powrotnej już w Krakowie, a dokładniej w Galerii Krakowskiej zakupiłam sobie coś o czym marzyłam od baaardzo długiego czasu! A jest to… kanwa 14 w kolorze surowego lnu!
Kosztowała majątek, ale co tam. Hobby to hobby ;)
Kolor, jak to zwykle z kolorami na zdjęciu bywa, przekłamany.
Subskrybuj:
Posty (Atom)